Antoni Piędel

Z Encyklopedii Jeżowego
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Piędel
Antoni Piędel jako prorektor WSE
Data urodzenia 14 sierpnia 1943
Miejsce urodzenia Urzejowice
Zawód ekonomista, nauczyciel akademicki
Odznaczenia
Order Odrodzenia Polski Order Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej

Medal KEN Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

Dr inż. Antoni Piędel (ur. 17 sierpnia 1943 w Urzejowicach) - doktor nauk ekonomicznych z zakresu zarządzania, wieloletni dyrektor szkół średnich, wykładowca akademicki.

Życiorys

Antoni Piędel urodził się 17 sierpnia 1943 roku w Urzejowicach w powiecie przeworskim, gdzie jego rodzice Zofia (z domu Woś) i Józef Piędel przebywali na wysiedleniu. Do Jeżowego powrócił wraz z rodzicami w 1944 roku. Po ukończeniu w 1956 roku Szkoły Podstawowej w Jeżowem-Centrum rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Rudniku. W ciągu jej trwania przeniósł się do Technikum Elektrotechnicznego w Krakowie, które ukończył w 1962 roku, uzyskując tytuł technika elektromechanika. 1 września 1962 roku podjął pracę w Zasadniczej Szkole Elektrycznej i Technikum Elektrycznym w Nisku. W 1963 roku pracował przez kilka miesięcy w Liceum Ogólnokształcącym w Nisku.

W 1967 roku ukończył Studia Pedagogiczne dla nauczycieli szkół zawodowych w Ośrodku Szkolenia Kursowego Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego w Warszawie, a w 1970 roku Wydział Elektryczny Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie, uzyskując tytuł inżyniera elektryka. W 1972 roku uzyskał uprawnienia budowlane w zakresie projektowania, nadzorowania i kierowania robotami elektrycznymi. W 1975 roku został powołany na stanowisko wicedyrektora Zespołu Szkół Elektrycznych w Nisku, które piastował do 1991 roku. W roku 1980 ukończył Instytut Techniki na Wydziale Matematyczno - Fizyczno - Technicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra elektrotechniki. W latach 1981 - 1984 prowadził zajęcia zlecone z technicznych środków nauczania w Instytucie Techniki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. W 1985 roku ukończył Studia Podyplomowe z Organizacji i Zarządzania Oświatą w Instytucie Kształcenia Nauczycieli Oddział w Krakowie, w 1987 roku uzyskał II stopień specjalizacji zawodowej w zakresie organizacji i zarządzania, tytuł eksperta Ministra Edukacji Narodowej i Sportu otrzymał w 2002 roku. W 1991 roku został dyrektorem Zespołu Szkół Elektrycznych, a następnie Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w Nisku. Od maja 1995 do końca lutego 1996 roku pracował w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Warszawie - Punkt Zajęć Seminaryjnych w Nisku na stanowisku dyrektora administracyjnego, a od marca 1996 do sierpnia 2001 roku w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Nisku, również jako dyrektor administracyjny. W grudniu 2001 roku został Pełnomocnikiem Dziekana Wydziału Transportu i Elektrotechniki Politechniki Radomskiej ds. finansowo - organizacyjnych w Ośrodku Zamiejscowym w Nisku, a w latach 2001-2006 był wykładowcą na tym wydziale. Studia doktoranckie ukończył w Lwowskim Regionalnym Instytucie Państwowego Zarządzania Narodowej Akademii Państwowego Zarządzania przy Prezydencie Ukrainy, gdzie w 2003 roku obronił pracę doktorską z zarządzania szkołami średnimi, uzyskując tytuł kandydata nauk państwowego zarządzania, a Minister Edukacji Narodowej i Sportu nadał mu tytuł doktora nauk ekonomicznych.

1 marca 2006 roku podjął pracę na stanowisku adiunkta Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Stalowej Woli, a 1 października 2006 został powołany na stanowisko prorektora tej Uczelni, które piastował do 2011 roku. W październiku 2006 roku zrezygnował z funkcji dyrektora RCEZ w Nisku. W latach 2007-2010 pełnił funkcję kierownika Katedry Nauk Społecznych w WSE w Stalowej Woli, a w latach 2010-2011 był kierownikiem Katedry Planowania Strategicznego i Rozwoju w tej samej Uczelni. Od czasu podjęcia pracy w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Stalowej Woli, aż do roku 2011 był również wykładowcą w ALMAMER Szkole Wyższej w Warszawie. Wykładał zarządzanie, zarządzanie strategiczne, zarządzanie pracą, gospodarowanie kapitałem ludzkim i ekonomię menedżerską.

Od kilku lat wykłada także w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa i Ochrony im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Staraniem dra Piędla w 2011 roku powstał w Nisku Wydział Zamiejscowy warszawskiej WSBiO, gdzie pełni od lipca 2011 funkcję dziekana wydziału.

Osiągnięcia

Za pracę zawodową i działalność został odznaczony między innymi: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski - 2002, Złotym Krzyżem Zasługi - 1983, Srebrnym Krzyżem Zasługi - 1976, Medalem 40-lecia Polski Ludowej - 1984, Medalem Komisji Edukacji Narodowej - 1980, Srebrnym Medalem Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju - 1987, Brązowym Medalem "Za Zasługi dla Obronności Kraju" - 1989, Złotą Odznaką "Za Zasługi dla Obrony Cywilnej" - 1992, Złotą Odznaką "Zasłużony dla Energetyki" - 1985, Brązową Odznaką "Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych" - 1974, Złotą Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego - 2001, Odznaką Zasłużony dla Województwa Tarnobrzeskiego - 1983, Honorową Odznaką Przyjaciół Harcerstwa - 1979, Odznaką "Zasłużony dla Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Stalowej Woli" - 2002, Odznaką Honorową "Za Zasługi dla Gminy i Miasta Nisko" - 2003, Odznaką 12 Małopolskiego Pułku Komunikacyjnego Ziemi Niżańskiej - 1996.

Za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i organizatorskiej wyróżniony nagrodami: Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia - 1976, Ministra Edukacji Narodowej II stopnia - 1988 oraz 1995, Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia - 1974, 1978, Ministra Oświaty i Wychowania III stopnia - 1972, Kuratora Oświaty w Tarnobrzegu - 1994, Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu - 1980, 1985 oraz 1987, Starosty Niżańskiego - 1999, 2001, 2003, 2004 oraz 2005, Rektora WSE w Nisku - 2000, Założyciela WSE w Nisku - 1998.